Dışa Vur
Evrene not
Hayat insana her gün yeni şeyler öğretiyor Öğrettiklerine sadece acı olarak bakmayı bırakırsanız Hayat sizin için çok daha güzel olabilir Her acı seni sen yapar aslında Hepsi senin bugünki sen olmanı sağladı Senleşmeni sağladı Olman gereken insan olucaksın Bu mutlulukla olmaz Mutluluk insana bir şey öğretmez Mutluluktan sonraki acılardan öğrenirsin her şeyi O yüzden kendinizi hırpalamayı bırakın Sizin için savaşmak istemeyen insanlar bırakın savaşmasınlar Siz kendinizle barışın Böylelikle kimsenin sizin için savaşması da gerekmez Kendinizi sevin Ve kendinize değer verin Sevdiğiniz insanlara bu kadar kolay olmayın mesela Kolay olan hiç bir şeyi sevmez insanevladı İlla hırpalayacak İlla tırmanacak,koşacak Yürüyemiyor insanevladı. Hep bir şeylere koşmayı seçiyor Ondandır ki etrafta yorgun insanlar var Sakinleşip durulmak istese de yapamıyor yine koşuşturuyor Bu koşuşturmada kaybolmak istemiyorsanız ya siz de koşacaksınız ya da kenarda oturup izleyeceksiniz olanları bir çay bahçesinden İzleyince yorulmazsınız Ama hayatınız size ait olmaz Hayatınızın size ait olması için sizin de bir şeyler yapmanız gerekiyor Eğer ağlamanız gerekiyorsa ağlayın Gülümsemek isterseniz gülümseyin Sevin mutlaka Sonu acı da olsa sevin Bu bir şey kaybettirmez insandan Kimseye sevgi verdiniz diye sizden eksilen bir şey olmaz Ama kendinizi sevin en çok En başa kendinizi koyarsanız üzülmezsiniz de Kendinize iyi bakın
Yanıtlar

Rainbow Aşırı haklısın ya. Bir de kötü olaylar olduğu zaman tamamen ölmek istiyorum modlarına giren insanları hiç anlayamıyorum ben. Dediğin gibi acı bizi sadece olmamız gereken kişi yapıyor. Pozitif olup bu yönden bakarsak hayatın daha kaliteli olacağını düşünüyorum

Dreamer O kadar güzel yazmışsın ki :) Ben birkaç yıl önce kendime yeni dünya yaratmıştım. Bazı yaşadıklarım yüzünden kendimi odama kapattım bir süre. Peluş ayım ben ve telefonum... Dışarıda bir hayat olduğunu unutmuştum bile. O kadar bağımlı olmuştum ki. Bir süre evde çizim de yaptım. Ve çizimimi evde geliştirdim. Sonra liseye geçtiğimde öğretmenlerim çizimlerimi çok beğendiler ve ben onlar sayesinde çizime yöneldim. İnsanların övgüleri hoşuma gitmişti. İlk defa yaptığım bir şey bu kadar övülüyordu. Ve bu çizim yeteneğim geleceğime ışık tuttu. Hayal kurmaya başladım. Umutla doldum. Bir süre önce odamdan çıkmazken şimdi yurt dışına gitmek istiyorum :) Hafta sonu bile evden çıkmazken şimdi haftasonları çizim kursuna gidiyorum :) daha iyi olmak için. Ve fark ettim ki sadece kendimi keşfetmem gerekiyormuş. Farklı şeylere yönelmek gerekiyormuş. "Şimdi hep hayalini kurduğum üniversitede okuyorum" demek isterdim tabi :D ama daha 1 senem daha var. Ve deli gibi çalışıyorum. Hayallerim tek umudum. Hayallerimi kaybedersem tabii ki pes etmem. Elbet bir yerden destek alır devam ederim yoluma :) Bunları neden anlattım bilmiyorum :) paylaşacak pek kimsem yok. Hayallerimi ve umutlarımı paylaşmak istedim :) Dinlediğin için teşekkür ederim :)♥

SIKICIADAM O kadar yorgun hissediyorum ki şarkılardan güç alıyorum bazen mesela Nil Karaibrahimgil ablamın bir şarkısı var ya gençliğime sevgilerle diye onu dinle dinlemediysen insanı az da olsa iyi hissettiriyor. Ha bir de sen çok güzel bir insansın burda okuduğum kadar tanıyorum seni ama incinmissin yine de kalbinde kötülük yok güzel seviyorsun bu dünya bu insanlar hak etmiyor senin iyiliğini kocaman gülümse belki senin gülümsemenle mutlu olan insanlar vardır

anonim_23874932 Sabah güne başlarken okudum notunu öyle güzel yazmışsın ki kendi kendime dedimki,bu insan seninle aynı şeyleri yaşamış ya da aynı düşünce yapısındasınız. Bana moral verdin kendi kendime içimden konuştuğum şeyleri bir başkasının da onaylaması motive etti biraz olsun. Teşekkür ederim..